การถ่ายภาพบุคคลเหมือนกับการอบเค้กที่น่าดึงดูด เราต้องผสมส่วนผสมที่จำเป็นทั้งหมดเข้าด้วยกัน จากนั้นขึ้นรูปและเติมรสชาติส่วนตัว เมื่อเค้กอยู่ในเตาอบแล้ว ก็ไม่มีทางย้อนกลับได้ และที่เหลือก็เป็นเรื่องของโชคชะตา พร้อมกับความรู้สึกกังวลและความคาดหวังที่มักจะมาพร้อมกับช่วงเวลาที่เรากดชัตเตอร์เสมอ
โดยทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นการถ่ายภาพกลางแจ้งหรือในสตูดิโอ ภาพถ่ายบุคคลจะประกอบด้วยตัวแบบ ฉากหลัง และแหล่งกำเนิดแสงหลัก ผ่านการผสมผสานอย่างเป็นธรรมชาติของทั้งสามนี้ ใบหน้าและจิตวิญญาณของตัวแบบสามารถหลุดพ้นจากข้อจำกัดของภาพและส่งผ่านไปยังผู้ชม ในกระบวนการนี้ ตัวแบบ ฉากหลัง และแสงเป็นส่วนผสมหลักที่จำเป็นในการอบเค้ก และองค์ประกอบภาพกลายเป็นแม่พิมพ์ มาค้นหาวิธีอบเค้กภาพบุคคลที่อร่อยกันเถอะ
เมือง โดยเฉพาะหลังพระอาทิตย์ตก ไม่เคยขาดองค์ประกอบที่สร้างแรงบันดาลใจในการถ่ายภาพบุคคล ทุกครั้งที่ไฟเปิด เราสามารถพานางแบบที่ชื่นชอบเดินผ่านถนนในเมืองเพื่อมองหาองค์ประกอบ ฉากหลัง และแสงที่เราต้องการสร้าง ความสำเร็จมักขึ้นอยู่กับว่าคุณมีสายตาที่มองเห็นความงามหรือไม่ พยายามมองหาองค์ประกอบในเมืองผ่านเลนส์ถ่ายภาพบุคคล และพยายามใช้แสงที่เกิดจากแหล่งที่มีอยู่ในสภาพแวดล้อม แน่นอนว่าหากสภาพจริงไม่ดี เราก็สามารถใช้แฟลชนอกกล้องและร่มแสงนุ่มสีขาวเพื่อจบการถ่ายทำของเราได้
ร้านสว่างในมุมมืด
ภาพบุคคลด้านล่างถูกจัดวางขึ้นด้วยความหวังว่าจะเน้นความเปรียบต่างที่มีชีวิตชีวา ความเปรียบต่างของแสงและเงานี้จะดึงสายตาของผู้ชมไปยังใบหน้าและดวงตาในส่วนที่สว่างของภาพอย่างมั่นคง จึงสร้างความเชื่อมโยงทางอารมณ์ระหว่างตัวแบบและผู้ชม แหล่งกำเนิดแสงของภาพมาจากสองส่วนหลัก: แสงเย็นนุ่มนวลทางด้านซ้ายของภาพ และจุดแสงวงกลมสีแดงในพื้นหลังของภาพที่เบลอ จุดนี้พร้อมกับริมฝีปากและดวงตาของตัวแบบ สร้างองค์ประกอบสามเหลี่ยมที่ซ่อนอยู่
ดังที่คุณเห็นด้านล่าง เราไม่ได้ใช้กล่องไฟนุ่มใดๆ ในการถ่ายภาพบุคคลนี้ แต่เราใช้แสงจากร้านขายยา ซึ่งจริงๆ แล้วค่อนข้างรก ไฟฟลูออเรสเซนต์ในร้านขายยามอบแหล่งแสงที่นุ่มนวลและอ่อนโยน ในขณะที่จุดสีแดงในพื้นหลังมาจากไฟจราจร
ความลึกลับของโรงแรม
ในภาพที่สอง เราเลือกถ่ายฉากนอกโรงแรมสไตล์คลาสสิกและเพิ่มตัวบุคคลบางคนลงในภาพ ที่นี่ พื้นหลังมีบทบาทในเรื่องราวและช่วยให้ภาพนำเสนอบรรยากาศลึกลับ แหล่งแสงหลักในงานนี้คือแฟลชนอกกล้องที่วางไว้ที่มุม 90° กับแบบและถ่ายผ่านช่องว่างในราวเหล็ก วิธีนี้ช่วยให้เห็นความลึกของฉาก ในขณะเดียวกันก็ทำให้ถนน ผู้คน และอาคารในพื้นหลังเบลอ
การจัดแสงแสดงในภาพต่อไปนี้ แฟลชถูกวางไว้ด้านหน้าขวาของแบบห่างประมาณสี่ฟุต และกำลังแฟลชถูกตั้งค่าแบบแมนนวลที่ 1/32 เพื่อให้เข้ากับแสงในพื้นหลัง
ร้านเลเยอร์
เลเยอร์เป็นคำที่มักใช้ในกระบวนการแก้ไขภาพหลังการถ่าย แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง “เลเยอร์” สามารถพบเห็นได้ทั่วไป โดยเฉพาะถ้าคุณอยู่ในเมือง ร้านค้าที่มุมถนนมักมีหน้าต่างกระจกสูงจากพื้นจรดเพดานทั้งสองด้าน ซึ่งเปิดโอกาสให้เราใช้การจัดองค์ประกอบที่ซับซ้อน ทำให้สายตาของผู้ชมสามารถสำรวจกรอบภาพด้วยหลาย “เลเยอร์” เมื่อเทียบกับการจัดองค์ประกอบที่เรียบง่าย อย่างไรก็ตาม เมื่อใช้การจัดองค์ประกอบประเภทนี้ สิ่งสำคัญคือต้องมั่นใจว่าสายตาของผู้ชมสุดท้ายจะหยุดอยู่ที่วัตถุและโฟกัสที่วัตถุ เพื่อให้ถือว่าเป็นภาพถ่ายบุคคล ผ่านหน้าต่างกระจกสองบานในมุมที่ต่างกัน ภาพถูกแบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก และตัวบุคคลอยู่ในหนึ่งในสามด้านขวาของภาพ
เช่นเดียวกัน แหล่งกำเนิดแสงหลักในภาพนี้คือแฟลชนอกกล้อง ดังที่คุณเห็นในภาพด้านล่าง ซึ่งถ่ายผ่านหน้าต่างด้านซ้ายของร้าน
อุปกรณ์ถ่ายภาพ
โดยรวมแล้ว กล้องใดก็ตามที่มีกล้องเลนส์ถ่ายภาพบุคคลที่ดีและการควบคุมการเปิดรับแสงแบบแมนนวลจะสามารถถ่ายภาพเหล่านี้ได้ และขึ้นอยู่กับผู้ที่อยู่หลังเลนส์ในการตัดสินใจขั้นสุดท้าย สำหรับกล้องฟูลเฟรม เลนส์ถ่ายภาพบุคคลคลาสสิกมักจะอยู่ระหว่าง 85 มม. ถึง 105 มม. ในขณะที่ต้องเลือกเลนส์รองสำหรับความยาวโฟกัสเทียบเท่า ข้อดีของการใช้เลนส์เหล่านี้ไม่เพียงแต่เพื่อลดความบิดเบี้ยวเท่านั้น แต่ยังช่วยสร้างระยะการถ่ายภาพที่เหมาะสมมากขึ้น นอกจากนี้ เลนส์ถ่ายภาพบุคคลแบบพริมหรือเลนส์ตายตัวยังมักออกแบบให้มีรูรับแสงกว้าง ในขณะที่รูรับแสงที่กว้างกว่า f/2 ช่วยให้แสงเข้าสู่เซ็นเซอร์ได้มากขึ้น เหมาะสำหรับสภาพแสงในเมืองตอนกลางคืนและความลึกของสนามที่ตื้น
